Narelle Autio's levendige beelden van het Australische binnenland en het leven aan de kust hebben haar veel lof opgeleverd. Haar verfijnde gebruik van kleur, licht en compositie resulteert in foto's die de complexe schoonheid van het Australische landschap oproepen, met de nadruk op de verbinding tussen mens en natuur. Ze beschrijft de oceaan als haar muze en heeft haar hele leven in de onderwaterwereld doorgebracht, op zoek naar ideeën over transformatie, mythologie en wedergeboorte, gehuld in feministische theorieën.

Autio is geboren en getogen in Adelaide en rondde in 1990 haar studie af met een diploma in beeldende kunst aan de Universiteit van Zuid-Australië. Ze begon haar carrière als fotojournalist voordat ze de overstap maakte naar de kunstwereld, waarbij ze inspiratie bleef putten uit de documentairetradities van spontane fotografie.

Autio heeft talrijke prijzen en onderscheidingen ontvangen. In 2002 werd ze uitgeroepen tot winnaar van de internationale Leica Oskar Barnack Award voor haar serie Coastal Dwellers. Autio is nog steeds de enige Australiër die deze prestigieuze prijs heeft gewonnen. Ze heeft twee World Press Photo Awards, een American Picture of the Year Award en twee Walkley Awards voor Australische journalistiek gewonnen. In 2001 en opnieuw in 2005 werd Autio geselecteerd in de "50 meest verzamelbare Australische kunstenaars" van het Australian Art Collectors Magazine. Haar werk is op grote schaal gepubliceerd en tentoongesteld over de hele wereld en verzameld in verschillende instellingen in Australië en talrijke particuliere collecties in binnen- en buitenland.

Autio heeft twee fotoboeken gepubliceerd en verscheen onlangs in aflevering vijf van de televisieserie Great Southern Landscapes (Stranden) uit 2024. Deze aflevering, ingesproken door de Australische actrice Rachel Griffiths, was een ode aan haar iconische foto Splash.

Trent Parke, de eerste Australiër die volwaardig lid werd van het gerenommeerde Magnum Photo Agency, wordt beschouwd als een van de meest innovatieve en uitdagende fotografen van zijn generatie. Parke gaat verder dan de traditionele documentairefotografie en zijn werk bevindt zich tussen fictie en realiteit, waarbij hij thema's als het leven
en en de dood, licht en schaduw, ruimte en tijd, en herinneringen verkent.

Hij schetst een emotioneel en psychologisch portret van zijn thuisland Australië dat
poëtisch en vaak donker humoristisch is.

In 2015 ging zijn grote solotentoonstelling The Black Rose in première in de Art Gallery of South Australia. Met duizenden foto's, lichtbakken, video's, geschreven teksten en boeken nam de tentoonstelling de bezoekers mee op een uitgebreide visuele reis waarin de betekenis en vergankelijkheid van het leven vanuit zowel persoonlijk als universeel perspectief werd verkend.

Parke heeft talrijke prijzen en onderscheidingen ontvangen. Hij was de winnaar van de 2014 Photography Prudential Eye Award in Azië, heeft vijf Gold Lenses van het Internationaal Olympisch Comité gewonnen en vier World Press Photo Awards. In 2003 ontving hij de prestigieuze W. Eugene Smith Grant in Humanistic Photography.
Parke heeft negen boeken gepubliceerd, waaronder zijn baanbrekende publicatie Monument /Stanley Barker, in 2023.

Het werk van Parke is te zien geweest op tentoonstellingen en kunstbeurzen over de hele wereld en is opgenomen in belangrijke institutionele collecties, waaronder de National Gallery of Australia, het Museum of Contemporary Art, de National Gallery of Victoria, de Art Gallery of New South Wales, de Art Gallery of South Australia en Artbank.

Gus Powell werd in 1974 geboren in New York City en studeerde aan het Oberlin College, waar hij vergelijkende godsdienstwetenschappen studeerde. In 2003 werd hij geselecteerd voor de PDN's 30 under 30-uitgave en publiceerde hij ook zijn eerste monografie, The Company of Strangers (J&L Books). Zijn werk is internationaal tentoongesteld, waaronder een solotentoonstelling in The Museum of The City of New York en groepstentoonstellingen in The Art Institute of Chicago, Museum of Fine Arts Houston en FOAM, NL.

Zijn foto's zijn gepubliceerd in Aperture, Harpers, Vogue, M le mag – Le Monde, The New York Times, Wired, Fortune, W en The New Yorker. Als commercieel fotograaf heeft hij samengewerkt met Nordstroms, Kate Spade, Rachel Comey, Adidas, MoMA, Citibank en Bloomberg Philanthropies. Hij is lid van het internationale straatfotografencollectief UP en maakt deel uit van de faculteit van de MFA Photography, Video and Related Media Department aan de School of Visual Arts in New York.

Zijn werk is opgenomen in de boeken Bystander: A World History of Street Photography en Street Photography Now. Powells tweede monografie, getiteld The Lonely Ones (J&L Books), werd geprezen als een van de beste fotoboeken van het jaar en werd herdrukt als een drietalige uitgave. Zijn derde monografie, FAMILY CAR TROUBLE (TBW Books), is een nieuwe klassieker geworden in het genre Automotive Parenting Bereavement. Powell werkt momenteel aan een boek met straatfotografie getiteld 32 Preludes.

‍

Monaris is een Puerto Ricaanse fotografe, visuele verhalenverteller en Sony Alpha-ambassadeur, gevestigd in New Jersey. Ze staat bekend om haar filmische blik en emotioneel resonerende werk, en geeft alles wat ze vastlegt een gevoel van tijdloosheid en intentie mee. Haar authenticiteit achter de camera brengt de menselijkheid in haar onderwerpen naar voren en transformeert vluchtige momenten in krachtige visuele verhalen.

Regula Tschumi is een Zwitserse fotografe en sociaal antropologe met een doctoraat. In het kader van haar onderzoek heeft ze deelgenomen aan verschillende tentoonstellingsprojecten bij gerenommeerde instellingen zoals het Centre Georges Pompidou in Parijs, de Collection de l'Art Brut in Lausanne of het Musée d'Ethnographie in Neuchâtel.

Documentaire- en straatfotografie zijn een belangrijk onderdeel geworden van haar etnografisch onderzoek in Ghana. Met name haar foto's van figuratieve doodskisten en begrafenisrituelen zijn vele malen tentoongesteld en gepubliceerd in tal van boeken, kunstcatalogi, tijdschriften en dagbladen.

Tschumi heeft verschillende grote straatfotografie-festivals in Europa en de VS gewonnen. Ze heeft ook deelgenomen aan talrijke tentoonstellingen georganiseerd door Gulnara Samoilova voor vrouwelijke straatfotografen. In 2024 exposeerde ze in de Magnin-A-galerie in Parijs en begin 2026 is haar werk te zien in de Nubuke Foundation in Accra.

In 2025 publiceerde ze haar eerste fotoboek, getiteld "Buried in Style: Artistic Coffins and Funeral Culture in Ghana" (Begraven in stijl: artistieke doodskisten en begrafeniscultuur in Ghana).

Eleni Albarosa (geb. 1996) werd geboren in Athene, Griekenland, en groeide op in Italië. Ze begon met fotograferen toen ze vijftien was, hetzelfde jaar waarin haar werk voor het eerst werd gepubliceerd door National Geographic Italië. Haar werk verkent sociale realiteiten die worden gekenmerkt door vooroordelen, verkeerde informatie of schadelijke stereotypen, een focus die is gevormd door zowel haar jarenlange fotografische praktijk als haar bachelorstudie antropologie, waar ze afstudeerde met een 105/110 met een scriptie over de interne economie van gevangenissen. Albarosa's projecten hebben haar naar diverse gemeenschappen gebracht, waaronder nomadische circusartiesten, Romagemeenschappen in Italië en Griekenland, Ierse Travellers in het Verenigd Koninkrijk en een theatergezelschap van ex-gedetineerden in Mexico-Stad. Ze heeft meegewerkt aan internationale projecten en haar werk is gepubliceerd in Collater.al Magazine (2025), National Geographic US (2024), Billboard (2024), Huck Magazine (2023), Overseas Magazine (2021) en National Geographic Italy (2012). Haar commerciële en collaboratieve werk omvat projecten met de Antetokounbros Academy, Nike (2021) en Eleusis City of Culture 2023. In 2024 lanceerde ze La Ternura es Radical, een project dat voormalige gevangenen documenteert die als acteurs werken in Mexico-Stad, in samenwerking met antropoloog Jorge Varela Perera. Het project ontving de Canon Student Development Program Award in Perpignan 2024 en werd geselecteerd voor de Hamburg Portfolio Review.

In 2025 werd Albarosa opgenomen in de lijst van ARTPIL's 30 Under 30 Women Photographers, trad ze toe tot de jury van het SPLITFORMAT Photo Festival en exposeerde ze haar werk internationaal in België (Brussel), Frankrijk (Arles) en Italië (Bologna, Treviso, Triëst en Turijn). In datzelfde jaar werkte ze samen met CameraTorino aan de productie van een documentaire over de wijk Falchera in Turijn, ontwikkeld in het kader van het Stratosferica Festival.

In 2026 zal haar werk worden tentoongesteld in New York, nadat ze is geselecteerd door Women Street Photographers. In datzelfde jaar werd ze geselecteerd voor een masterclass met Magnum-fotograaf Enri Canaj bij Athens Photo World en als een van de drie finalisten van de Athens Photo World-wedstrijd, waarvan de definitieve ranglijst in maart 2026 bekend wordt gemaakt.