Interview met Vito Dell'orto (tweede prijs Singles BSPF )

©Vito Dell'orto

Interview met Vito Dell'orto (tweede prijs Singles BSPF )

Vertel ons iets over jezelf en hoe je geïnteresseerd je in straatfotografie.

Ik ben geboren in 1976 in Catania, Sicilië, en groeide op in een klein stadje genaamd Giarre. De liefde bracht me naar Sevilla, Spanje, waar ik tien jaar heb gewoond. Ik ben teruggekeerd naar Sicilië en geef nu technologieles op een middelbare school.

Ik ben al sinds mijn kindertijd dol op fotografie. Ik keek graag naar oude familiealbums, vooral die van mijn grootouders die in Addis Abeba, Ethiopië woonden. Toen ik ongeveer 26 of 27 was, werd fotografie een dagelijkse behoefte voor mij. Het veranderde hoe ik naar de wereld en mensen kijk.

Voor mij gaat fotografie niet alleen over het vastleggen van momenten, maar ook over het uitdrukken van mijn gevoelens en ideeën. Ik hou van straatfotografie omdat het me in staat stelt het dagelijks leven op een nieuwe manier te bekijken, waarbij ik kleuren, vormen en licht gebruik om verhalen te vertellen en schoonheid te tonen.

Hoe zou je jouw stijl van straatfotografie beschrijven?

Mijn stijl is niet alleen documentair, ik creëer graag een abstract beeld van de werkelijkheid. Ik gebruik kadrering, timing en perspectief om de manier waarop mensen een scène zien te veranderen. Ik concentreer me op vormen, lijnen, kleuren en hoe dingen zich tot elkaar verhouden in de foto om emoties en ideeën uit te drukken. Voor mij is straatfotografie ook een manier van leven. Zonder plannen op pad gaan, klaar om iets bijzonders te ontdekken in het alledaagse.

Wie of wat inspireert jou in jouw soort straatfotografie?

Ik vind inspiratie in veel dingen, zoals boeken, films en het dagelijks leven. Ook mijn studenten inspireren mij met hun creativiteit.

Ik bewonder fotografen als Alex Webb, Saul Leiter, Harry Gruyaert, Gueorgui Pinkhassov, Franco Fontana, Daniele Pesaresi en vele anderen. Ze hebben me allemaal geholpen om de wereld op verschillende manieren te zien, vooral door hun gebruik van kleur en compositie.

Is het gemakkelijk om straatfotografie te doen op de plek waar je ? Hoe reageren mensen als je ze in openbare ruimtes je ?

Ik heb tien jaar in Sevilla gewoond, waar de mensen meer ontspannen zijn en het makkelijker is om straatfoto's te maken. Op Sicilië zijn mensen vaak wantrouwiger of soms geïrriteerd als je een foto van hen je .

Het is gemakkelijker om foto's te maken tijdens evenementen of festivals op Sicilië, omdat mensen zich concentreren op het feest en geen bezwaar hebben tegen de camera. Maar op normale dagen probeer ik voorzichtig en respectvol te zijn wanneer ik foto's maak.

Hoe ziet een typische dag straatfotografie eruit voor jou?

Ik ga meestal op pad als het licht interessant is, vooral in de late namiddag. Ik loop veel rond, kijk naar mensen en wacht op het juiste moment. Soms ga ik meerdere keren naar dezelfde plek terug omdat ik die beter wil leren kennen en nieuwe verhalen wil ontdekken.

Ik probeer open en geduldig te zijn, klaar om elke dag iets nieuws te zien.

Welk type materiaal je voor straatfotografie en waarom juist deze opstelling?

Ik gebruik een digitale camera omdat die snel en gemakkelijk mee te nemen is. Ik geef de voorkeur aan lenzen waarmee ik stil en snel kan werken, meestal een standaard- of groothoeklens. Met deze uitrusting ben ik altijd klaar om elk moment vast te leggen zonder mensen te storen.

Vertel ons iets over je winnende foto.

Deze foto maakt deel uit van een project met de naam 'Transit Tales', over het busstation Plaza de Armas in Sevilla. Gedurende meerdere jaren ben ik steeds weer naar dit station teruggekeerd. Ik kende elke hoek en wist precies wanneer het licht het mooist en het warmst was. Het middaglicht maakte eenvoudige momenten bijzonder.

De gezichten van de mensen daar vertelden verhalen over hoop, eenzaamheid of verbondenheid. Het station was als een podium waar mensen elkaar ontmoetten en weer uit elkaar gingen, elk met hun eigen verhaal. Met deze serie wil ik de kleine menselijke momenten laten zien die we in ons drukke leven vaak over het hoofd zien.

Hoe kwam je in contact met het BSPF?

Ik vond BSPF ik op zoek was naar belangrijke festivals voor straatfotografie. Ik vond het leuk dat het een plek is waar fotografen van over de hele wereld hun werk delen.

Ik was ook erg onder de indruk van het feit dat sommige juryleden fotografen zijn die ik bewonder, zoals Harry Gruyaert. Toen ik hoorde dat zij mijn foto's zouden bekijken, wilde ik meteen meedoen.

Wat betekent de BSPF en het winnen van de tweede prijs voor je en je carrière?

Het winnen van de tweede prijs bij BSPF een grote eer voor mij. Het laat zien dat mijn werk wordt gewaardeerd door belangrijke mensen in de fotografie.

Het geeft me meer zelfvertrouwen en moedigt me aan om te blijven ontdekken en groeien als fotograaf. Het helpt me ook om mijn visie met een groter publiek te delen.

Welk advies zou je tenslotte aan iemand willen geven die begint met straatfotografie?

Wees geduldig en blijf oefenen. Leer goed te kijken en licht en compositie te begrijpen. Wees niet bang om vaak naar dezelfde plek terug te gaan. Respecteer mensen en probeer je te verbinden met het moment. Onthoud dat straatfotografie niet alleen gaat om het maken van foto's, maar ook om het vertellen van verhalen.

Datum:
20.1.2026
Deel dit op

Wij gebruiken cookies om jouw surfervaring te optimaliseren. Door op 'accepteren' te klikken, ga je akkoord met het gebruik van cookies.

Nieuws

Geen items gevonden.

Over

Nieuwsbrief

FAQ